:: دوره 13، شماره 2 - ( 5-1398 ) ::
جلد 13 شماره 2 صفحات 15-28 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر هورمون اکسی‌متولون جیره بر رشد، بقا و زادآوری ماهی گوپی (Poecilia reticulata)
عباس ترابیان، بهرام فلاحتکار، مجید رضا خوش خلق
گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، گیلان
چکیده:   (543 مشاهده)
برای بررسی قابلیت ماهی گوپی (Poecilia reticulata) پیش مولد به دریافت دوزهای بالای هورمون اکسی­متولون در جیره و اثرات آن بر پارامترهای رشد، بقا و زادآوری، 300 ماهی 10 هفته­ای با میانگین وزن 09/0 ± 38/0 گرم انتخاب و به­طور تصادفی در 5 تیمار و 3 تکرار در 15 آکواریوم شیشه­ای (حجم آبگیری 100 لیتر) توزیع شدند. مقادیر هورمون اکسی­متولون شامل 5 دوز مختلف صفر (OM0)، 100 (OM100)، 200 (OM200)، 400 (OM400) و 800 (OM800) میلی­گرم در کیلوگرم جیره برای انجام تحقیق به مدت 90 روز در نظر گرفته شد و هر دو هفته یک بار زیست­سنجی برای اندازه­گیری فاکتورهای مورد نظر انجام شد. نتایج نشان داد با افزایش میزان هورمون جیره در وزن نهایی، نرخ رشد ویژه و وزن به دست آمده  تغییر معنی­داری دیده نمی­شود (05/0p>) ولی ضریب تبدیل غذایی اختلاف معنی­داری در بین تیمارها نشان داد (05/0p<)، به­طوری­که کم­ترین و بیش­ترین ضریب تبدیل غذایی به­دست آمده به ترتیب در تیمار کنترل (OM0) و دوز حداکثر هورمون (OM800) مشاهده شد. با افزایش دوز هورمون از میزان بقا و زاد­آوری به ­نحو معنی­داری کاسته شد (05/0p<به گونه­ای که بیش­ترین و کم­ترین میزان تلفات به ترتیب در تیمار دوز حداکثر هورمون و تیمار کنترل دیده شد. هم­چنین کم­ترین و بیش­ترین زادآوری به ترتیب در تیمار دوز حداکثر هورمون و تیمار کنترل مشاهده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که مصرف دوزهای بالای اکسی­متولون در جیره باعث بهبود شاخص­های رشد ماهی نمی­گردد و با افزایش میزان هورمون در جیره به­صورت معنی­داری از میزان بقا و زادآوری کم می­شود.
واژه‌های کلیدی: تستوسترون، بازماندگی، تولید مثل، پارامترهای رشد، ماهیان زینتی
متن کامل [PDF 580 kb]   (162 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۳/۱۷ | پذیرش: ۱۳۹۵/۵/۷ | انتشار: ۱۳۹۸/۶/۱


XML   English Abstract   Print



دوره 13، شماره 2 - ( 5-1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها